مطالعه عوامل موثر بر طریقه تغییرات کمی و کیفی صنعت گردشگری در شهر لاهیجان(در سه دهه اخیر)

قسمتی از متن پایان نامه :

3-2-3- بارندگی

شما می توانید مطالب مشابه این مطلب را با جستجو در همین سایت بخوانید

میانگین سالانه بارندگی در لاهیجان 1455,2 میلی‌متر می‌باشد.کم باران‌ترین سال طی 45 سال اخیر در لاهیجان سال 1971با 864,5 میلی‌متر و پرباران‌ترین سال طی این مدت سال 1993 با 2236 میلی‌متر بارندگی می‌باشد.میانگین بارندگی فصلی این شهر در فصل بهار 193,6 ، در تابستان 297,6 ، در پاییز 573,6 و در زمستان 366,7 میلی‌متر می باشد . لذا فصل پاییز پرباران‌ترین و فصل بهار کم باران‌ترین فصول این شهر را تشکیل می‌دهند. پرباران‌ترین ماه در لاهیجان، اکتبر با میانگین ماهانه 236,8 میلی‌متر و کم باران‌ترین ماه آن ژوئیه با 49 میلی‌متر بارش می‌باشد. تعداد روزهای بارندگی در لاهیجان 136روز می‌باشد. ماه اکتبر با میانگین 12 روز بارندگی بیشترین تعداد روز و ماه ژوئیه با میانگین 4 روز بارندگی کمترین تعداد روزهای بارانی را طی سال دارا می‌باشند.حداکثر بارندگی 24 ساعته لاهیجان، 204 میلی‌متر در تاریخ 11 اکتبر1985 ثبت‌شده می باشد  . نمودار 3-6 ماهانه بارندگی لاهیجان طی دوره آماری موردمطالعه و نمودار 3-7 طریقه تغییرات سالانه بارندگی نشان می‌دهد (سازمان هواشناسی استان گیلان 1385).

 

 

3-2-4- تعداد روزهای یخبندان

تعداد روزهای یخبندان در لاهیجان 17 روز در سال می‌باشد که در چهار ماه سرد سال از دسامبر الی مارس اتفاق می‌افتد. ژانویه با 7 روز یخبندان در سال و فوریه با 5 روز بیشترین تعداد روزهای همراه با یخبندان را دارا می‌باشند(سازمان هواشناسی استان گیلان 1385).

 

3-3-مشخصات اجتماعی و جمعیتی

3-3-1- نحوه توزیع جمعیت در منطقه گیلان

طبق آخرین تقسیمات سیاسی، شهرستان لاهیجان از نظر جایگاه اداری – سیاسی در استان گیلان واقع‌شده می باشد .پس با در نظر داشتن تأثیرات متقابل شهرستان با استان می‌توان استان گیلان را به‌عنوان منطقه در نظر

گرفت . جمعیت استان گیلان در سال 1385 حدود 2404861 نفر بوده می باشد.1295751 نفر از جمعیت استان در نقاط شهری و بقیه در نقاط روستایی آن زندگی می‌کردند.

می‌توان نتیجه گرفت که در مقایسه با سطح ملی، شهرنشینی در این استان پایین‌تر می باشد و الگوی زیست در این استان همچنان شهری – روستایی می باشد. پرجمعیت‌ترین شهرستان استان در سال 1385 شهرستان رشت با رقمی حدود 858 هزار نفر جمعیت و کم‌جمعیت‌ترین آن‌ها شهرستان آستارا با رقمی نزدیک به 80 هزار می باشد. بالاترین اندازه شهرنشینی مربوط به شهرستان بندر انزلی با 83 درصد و کمترین اندازه شهرنشینی در شهرستان شفت با اندازه 13 درصد بوده می باشد . متوسط رشد سالانه جمعیت استان طی سال‌های 85-1375 حدود 0.6 درصد بوده می باشد که در مقایسه با متوسط رشد سالانه جمعیت کشور طی این سال‌ها (1.2 درصد) کمتر می باشد . متوسط رشد سالانه جمعیت شهرستان لاهیجان در طی این سال‌ها حدود 0.5 درصد بوده می باشد که از رشد جمعیت استان کمتر می باشد . شهرستان رودبار وسیع‌ترین و شهرستان لنگرود کوچک‌ترین شهرستان استان می باشد. حدود یک‌سوم از جمعیت استان در شهرستان رشت ساکن هستند.

شهرستان‌های رشت و لنگرود در سال 1385 بیشترین تراکم جمعیت را بین شهرستان‌های استان داشته‌اند . درعین‌حال در ردیف یکی از متراکم‌ترین شهرستان‌های کشور نیز قرار دارد . شهرستان لاهیجان از نظر تعداد جمعیت در مرتبه سوم، از نظر اندازه شهرنشینی در مرتبه ششم، از نظر وسعت در مرتبه ششم و از نظر تراکم در مرتبه چهارم قرار دارد(مرکز آمار ایران 1385).

سوالات یا اهداف این پایان نامه :

1-شناخت امکانات توریستی شهر لاهیجان

2- مطالعه توسعه کمی و کیفی امکانات توریستی در لاهیجان

 دانلود متن کامل پایان نامه جغرافیا در لینک پایین صفحه