مطالعه مناسبات شهررشت و روستاهای پیرامون (مطالعه موردی دهستان پیربازار)

قسمتی از متن پایان نامه :

رشد جمعیت شهری کشور در آغاز شتابان نبوده به طوری که «نسبت جمعیت شهری به کل جمعیت از 28 درصد در سال به 30 درصد در سال 1330 تغییر پیدا نمود، از اواخر این دهه رشد شهرنشینی شتابان می گردد، به طوری که نرخ متوسط رشد از 65/2 درصد در دوره ی 40-1300 به 42/4 درصد در دوره 57-1340 بالغ می گردد. از آن سال ها تکنون بر شتاب شهرنشینی همچنان افزوده شده و نرخ رشد مناطق شهری به 4/5 درصد در سال رسیده می باشد». «تعداد مراکز شهری ایران نیز از 199 شهر در سال 1335 به 259 شهر در سال 1345، 496 شهر در سال 1365» و سرانجام به مرز «886 شهر در سال 1380 رسید». با نگاهی به فضای مراکز شهری ایران می توان گفت اغلب شهرهای ایران کوچک می باشند. به طوری که از «886 شهر کشور 768 شهر آن کمتر از 000/50 نفر جمعیت دارد» و تعداد کمی از شهرها قسمت اعظم جمعیت کشور را در خود پذیرفته اند. این امر موجب شده می باشد که این تعداد شهرها دچار عارضه پرجمعیتی شوند.

طریقه کنونی افزایش جمعیت و تحولاتی که در امر شهرنشینی ایران به وقوع پیوسته می باشد، با در نظر داشتن تغییر نسبت جمعیت شهری و روستایی و پیش بینی طریقه آینده آن در جهت گرایش به زندگی شهری، بخش عظیمی از محیط های جدید زندگی به صورت شهری خواهند بود، بنابرابن با در نظر داشتن طریقه گذشته و کنونی رشد جمعیت، «سطوح شهری که طی سال های آینده ساخته خواهند گردید از کل سطوح شهری موجود بیشتر خواهد بود» و «همانند وضعیت کنونی شبکه ای از شهرهای ناحیه ای را به وجودخواهند آورد که در ارتباط با شبکه شهری، منطقه ای و کشوری نظام شهری را گسترش می دهند». افزایش تعداد شهرهای کشور نیز از 199 شهر در سال 1335به «886 شهر در سال 1380» رسید که به موازات آن «تعداد جمعیت شهرنشین را از 32 درصد در سال 1335 به 55 درصد در سال 1365»، «57 درصد در سال 1370» و «61 درصد در سال 1375 رسانیده می باشد »، چنین طریقه رو به رشدی را نشان می دهد. از سوی دیگر به جهت اینکه بخش مهمی از نرخ رشد بالای جمعیت شهرها ناشی از مهاجرت روستاییان می باشد، حل بسیاری از معضلات شهری در گرو حل همزمان معضلات روستایی و به گونه کلی توسعه موزون و یکپارچه کشور می باشد.

با آگاهی از این واقعیت ها، مطالعه علمی روابط شهر و روستا برای درک مسائل شهرنشینی و روستانشینی در کشور ضرورتی اجتناب ناپذیر می باشد. شهرهای موجود در کشور معلول این مناسبات و روابط پیچیده حاکم بر آنها هستند و تا زمانی که علیت آن براساس روش های علمی روشن نشود رویارویی با آن حتی برای هدایت به روندی معقول، ممکن نخواهد بود. روشن می باشد که در آینده بخشی از جمعیت کشور بایستی در روستاها زندگی کنند، از این رو برای برقراری تعادل میان شهر و روستا و توسعه موزون هر دو تنها راه چاره ارتقای سطح زندگی  مردم روستا و توسعه روستایی می باشد. این امر ممکن نیست مگر اینکه بخش کشاورزی و خدمات وابسته به آن نیز متناسب با کیفیت سطح زندگی در کل کشور از حالت رکود بیرون آمده و پا به پای فضای اقتصاد شهری به صورت مکمل یکدیگر توسعه یابند که د رآن شکاف بین نواحی شهر و روستا به حداقل ممکن کاهش یابد. «نظریه راندینلی نیز در تحلیل روابط شهر و روستا بر محور سیاست توسعه حاکی از آن می باشد که اهداف توسعه روستایی جدای از شهرها ممکن نمی باشد زیرا بازارهای اصلی برای دریافت مازاد تولیدات کشاورزی در مراکز شهری قرار گرفته می باشد. از طرفی بیشتر عوامل تولید از امکانات سازمان های شهری بهره مند می شوند و خدمات موردنیاز جامعه روستایی مانند بهداشت، درمان، آموزش و غیره که در حوزه های روستایی توزیع می گردد از مراکز شهری بدست می‎آید».

بدین مقصود ضروری می باشد طریقه توسعه متقابل را برای شهر و روستا به گونه ای فراهم نمود که توسعه یکی به بهای رکود و افول آن دیگری تمام نشود، برای دسترسی به چنین اهدافی می باشد که اهمیت مطالعه روابط شهر و روستا وحوزه نفوذ شهری روز به روزبیشتر می گردد وبررسی آن جای خود را در تحقیقات شهری روستایی ومطالعات منطقه ای باز می یابد (رضوانی، 1381، ص 9).

سوالات یا اهداف این پایان نامه :

مناسبات شهررشت در روستاهای دهستان پیربازار چه تاثیری دارد؟

براساس سوال اصلی پژوهش سوالات راهبردی زیر پیشنهاد می گردد.

آیا افزایش جمعیت شهر رشت درمناسبات این شهر با روستاهای پیرامون تأثیر دارد؟

شما می توانید مطالب مشابه این مطلب را با جستجو در همین سایت بخوانید

آیا با ارائه راهکارهای مناسب می توان مناسبات بین شهر و روستا در دهستان پیربازار را بهبود بخشید؟

آیا با شناسایی روستاهای این دهستان می تواند ارتباط بین شهر و روستا مناسب تر گردد؟

 دانلود متن کامل پایان نامه جغرافیا در لینک پایین صفحه