مطالعه عوامل موثر بر طریقه تغییرات کمی و کیفی صنعت گردشگری در شهر لاهیجان(در سه دهه اخیر)

قسمتی از متن پایان نامه :

مکان اقامتی

مجموعه واحدهایی که برای اقامت گردشگران خدمات اقامتی و یا وابسته به آن را ارائه می‌دهند، تأسیسات اقامتی نامیده می شوند . انواع تأسیسات اقامتی توریستی عبارت‌اند از: هتل، متل، مهمانسرا، مسافرخانه یا مهمان‌پذیر، پانسیون، هتل آپارتمان، اردوگاه جهانگردی، کمپینگ، مجتمع توریستی، ویلا یا آپارتمان شخصی (خانه دوم).

– هتل: اقامتگاهی می باشد با کیفیت و درجه‌بندی مختلف که متناسب با امکانات، وسعت، تجهیزات، تعداد اتاق و تخت از یک تا پنج ستاره طبقه‌بندی می شوند.

شما می توانید مطالب مشابه این مطلب را با جستجو در همین سایت بخوانید

– متل: اقامتگاه‌هایی هستند که به‌صورت مجموعه یا منفرد در مسیر راه‌های ارتباطی اصلی عمد تا برای مسافران عبوری احداث می شوند.

– مسافرخانه یا مهمان‌پذیر: تأسیسات اقامتی ساده و ارزان‌قیمتی هستند که عموماً خدمات اقامتی ارائه می‌دهند و ازنظر کیفیت پائین تر از هتل‌ها قرار دارند.

– مهمانسرا: به گروهی از تأسیسات اقامتی گفته می گردد که در سال‌های قبل از انقلاب در شهرهای فاقد هتل و اقامتگاه مناسب توسط سازمان جلب سیاحان ساخته شدند. همچنین به اقامتگاه‌های اختصاصی گفته می گردد که سازمان‌ها و ادارات مختلف برای اسکان مهمانان خود احداث می‌کنند و معمولاً بهره گیری از آن‌ها برای عموم مردم امکان‌پذیر نیست.

– هتل آپارتمان: به اقامتگاه‌هایی اطلاق می گردد که واحد اقامتی در آن‌ها نه به‌صورت اتاق، بلکه به‌صورت آپارتمان بوده و دارای اتاق‌خواب، پذیرایی، آشپزخانه و سرویس بهداشتی بوده و به‌صورت مبله تجهیز شده و در اختیار مهمانان قرار می‌گیرد.

– مجتمع توریستی: به مجموعه‌ای از تأسیسات اقامتی، پذیرایی، تفریحی، تفرجگاهی، ورزشی گفته می گردد که دارای تأسیسات متنوع بوده و مهمانان ضمن اقامت در آن‌ها می‌توانند از خدمات جانبی دیگری که در آن‌ها هست بهره گیری نمایند. تأسیسات اقامتی در مجتمع‌های توریستی متنوع می باشد و می‌تواند به‌صورت اتاق، ویلا، آپارتمان، کمپینگ، محل پارک کاروان یا اتاق‌های سیار که با اتومبیل یدک کشیده می شوند باشد.

– اردوگاه جهانگردی: به مجموعه‌ای از تأسیسات اقامتی منفرد گفته می گردد که به‌صورت واحدهای مجزا از هم در محوطه‌ای باز ساخته می شوند . این اردوگاه‌ها دارای اتاقک‌های کوچک و ساده‌ای هستند که برای مشتریان کم‌درآمد در نظر گرفته می شوند.

– بنگالو: به مجموعه‌ای از اقامتگاه‌های منفرد گفته می گردد که دارای یک اتاق بزرگ با امکانات آشپزخانه و سرویس بهداشتی بوده و اغلب به‌صورت یک سوئیت یک اتاقه ساخته می گردد.

 – شاله: به خانه‌های ییلاقی گفته می گردد که در نواحی کوهستانی با مصالحی مانند چوب ساخته می شوند . شاله ها می‌توانند ابعاد متفاوت داشته باشند.

 – پانسیون: به نوعی واحد اقامتی گفته می گردد که ظاهری ساده داشته و ضمن اقامت از خدمات پذیرایی نیز برخوردار می باشد. پانسیون‌ها واحدهای اقامتی هستند که بیشتر فعالیت جانبی در بخش تأسیسات اقامتی فعالیت دارند.

– پانسیون‌های خانگی: به واحدهای اقامتی گفته می گردد که در تعدادی از اتاق‌های ساختمان مسکونی صاحبان آن خدمات اقامتی ارائه می‌دهند . در این‌گونه پانسیون‌ها، خانواده صاحب پانسیون تعدادی از اتاق‌های مازاد بر نیاز خود را به اقامت مسافران اختصاص داده و از آنان پذیرایی می‌کنند.

– ویلاهای خصوصی: به این نوع اقامتگاه‌ها در ادبیات گردشگری خانه دوم نیز می‌گویند و خانه‌های دوم که اکثراً در مناطق توریستی احداث می شوند، به‌صورت اختصاصی توسط صاحبان و مهمانان آن‌ها مورداستفاده قرار می‌گیرند .مسافران این‌گونه خانه‌ها هرچند که عملکرد توریستی دارند، لیکن ازنظر اقامت به تأسیسات اقامتی موجود در محل وابسته نیستند ولیکن نیازهای روزمره خود را از محل تهیه کرده و از خدمات موجود در مناطق توریستی بهره گیری می‌کنند.

سوالات یا اهداف این پایان نامه :

1-شناخت امکانات توریستی شهر لاهیجان

2- مطالعه توسعه کمی و کیفی امکانات توریستی در لاهیجان

 دانلود متن کامل پایان نامه جغرافیا در لینک پایین صفحه